• 17.12.2010
    Crushroom

  • Crushroom

    Op het voormalige Philipsterrein, Strijp-S, heeft Lilith Ronner van Hooijdonk de installatie Crushroom gerealiseerd: een buiten-installatie die het entreegebied vormde van het jaarlijks terugkerende kunstfestival Flux/S.

    Plaats Strijp-S, Eindhoven
    Opdrachtgever Flux/S
    Status gerealiseerd
    Jaar 2010
    Budget 30.000 euro incl.  btw.

    Metamorfose is de poëtische evenknie van transformatie. Waar transformatie erop gericht is met mathematische precisie een lineair proces in te zetten, zet metamorfose een schijnbaar doelloze verandering in gang. Een doelloze verandering onder invloed van impulsen uit andere genres – de literatuur, de beeldende kunst, de architectuur, etc. – om de op handen zijnde verandering te onderwerpen aan een test. Metamorfose is zo een middel tot reflectie, waarbij nagegaan wordt of de transformatie de kwalitatieve mogelijkheden voldoende onderkent.

    Het terrein Strijp-S in Eindhoven is onderhevig aan transformatie. Het bespiegelen van deze transformatie is voorbehouden aan metamorfose, vastgelegd tijdens het multidisciplinaire kunstfestival Flux/S. De thematiek van Flux/S 2010 was ‘Drafts Establishing Future’. Ontwerpers en kunstenaars is gevraagd om een idee te geven voor de inrichting van de ruimte van Strijp-S voor de duur van het festival om daarmee in te gaan op de huidige en toekomstige situatie op het terrein.

    Lilith Ronner van Hooijdonk heeft voorgesteld om tijdens Flux/S vanuit architectonisch oogpunt een fysieke ingreep te doen, waarbij de kwaliteiten van de huidige situatie aan het licht worden gebracht. De metamorfosemethodiek die zij heeft ontwikkeld (zie ook Architectuur en Metamorfose in het Ontwerpproces), is hierbij aanleiding geweest bij het komen tot deze fysieke ingreep. De methodiek leidt in drie fasen tot een eindstadium. Een aantal vaste regels die daaraan gekoppeld worden, zijn het behoud van het wezen van het subject, in dit geval het terrein en het betrekken van de herinnering en de belofte.

    Met de metamorfosemethodiek is het volgende geobserveerd. De gedachte dat het terrein lange tijd toebehoorde aan Philips, en als zodanig een verboden stad was,  roept een grote aantrekkingskracht op. Echter ook in de huidige situatie is het gebied gebrekkig in zijn toegankelijkheid. Hoewel een deel van de hekken inmiddels zijn verdwenen, hebben zij plaats gemaakt voor nieuwe hekken.Zij vormen de fysieke afbakening van het terrein waar de afbraak van de gebouwen is begonnen. Door middel van metamorfose kan deze situatie omgebogen worden tot een potentie. Naast het uitsluiten kan het terrein ingesloten worden; ingekaderd worden.

    De gerealiseerde fysieke ingreep is een ruimte gedefinieerd door bouwhekken die de buitenlocatie van het festival aan de achterzijde van de Hoge Rug markeert. De ruimte vormt de entree van het festival en verwijst in die hoedanigheid naar zowel de Verboden Stad en een foyer van bijvoorbeeld een operagebouw. Door het plaatsen van een nieuwe omheining wordt een schaal aan de plek gegeven, de unheimliche ruimte wordt gecomprimeerd en zo tastbaar voor de bezoeker. Echter bovenal demarqueren hekken bijzondere plekken binnen de stad, en roepen een zodanige associatie op. Binnen de hekken gebeurt iets exceptioneels, de ruimte wordt boven zichzelf verheven.

    De omheining is gemaakt van rood vergulde bouwhekken. De afgesloten ruimte wordt de foyer, het voorportaal, waar de bezoeker kan afspreken met andere bezoekers of waar de bezoeker tot zichzelf kan komen alvorens het festival te betreden. Om dit karakter te benadrukken wordt er een rood tapijt gemaakt van gravel. Ten slotte wordt de foyer toegankelijk gemaakt door een trap over de hekken. De toegang ontsluit de ruimte maar maakt deze niet zonder meer toegankelijk. Het betreden van de ruimte wordt hiermee benadrukt. Zo trekt de ruimte de mensen naar zich, als blauwdruk voor de toekomst.