• 08.01.2013
    Gekleurde Ruimte

  • Gekleurde Ruimte

    Voor de Theodora Niemeijerprijs heeft Lilith Ronner van Hooijdonk een performatieve ruimte ontworpen voor de buitentuin van het Van Abbemuseum in Eindhoven. Het ontwerp, Gekleurde Ruimte, heeft tot doel de ervaring van de bezoeker in relatie tot de ruimte expliciet te maken.

    Een performatieve ruimte is een publieke ruimte waarin de voorbijgangers, de bezoekers en andere mensen worden uitgenodigd een interactie aan te gaan met de ruimte zelf. Zie voor meer informatie over performatieve ruimte project 12.

    Status inzending Theodora Niemeijerprijs 2012
    Plaats Van Abbemuseum, Eindhoven
    Jaar 2012

    In de verzameling ruimtes van het Van Abbemuseum is de buitenruin, Het Oog, een uitzondering. Daar waar het museum is vormgegeven als een strakke white cube is Het Oog een ruimte die gekenmerkt wordt door zachte curven, zowel in de wanden als in de daklijn, die de ruimte lijken te omarmen. De ruimte onderhoudt een sterke relatie met de aangrenzende gang door de opening aan de noordzijde. De verhoogde wand aan de zuidzijde vangt het zachte noorderlicht. Deze bijzondere ruimtelijkheid vormde voor Lilith Ronner van Hooijdonk aanleiding de ruimte zelf zichtbaar te maken, te laten ervaren door de bezoeker, en een interactie tussen de bezoeker en de ruimte te laten ontstaan.

    De fysieke ingreep in de ruimte behelst het draperen van een geelkleurig canvas langs de gebogen lijn van de dakrand aan de zuidzijde van de ruimte. De achterwand wordt blauw geschilderd en onder het nieuwe dak wordt de bodem bedekt met een oplopend vlak van ijzerrode bakstenen. Deze drie elementen benadrukken de bestaande rondingen in de ruimte en vergroten het contrast tussen de verschillende vlakken. Het perspectief in de ruimte wordt versterkt door de toevoeging van kleur. Dit perspectief, wat verandert naarmate de bezoeker de ruimte verder betreedt, maakt de vorm, de proporties en het licht in de ruimte inzichtelijk. De berg kan beklommen worden, er kan plaats genomen worden onder het dak van canvas, zodat de bezoeker de ruimte op een nieuwe wijze kan waarnemen. De toepassing van kleuren zal in eerste instantie deze ervaring oproepen, maar tegelijkertijd bouwt het werk hiermee voort op bekende werken van Ellsworth Kelly en hedendaagse voorbeelden zoals van Raw Color. Net als in dit voorstel streven zij ernaar kleur te materialiseren en ruimtelijk te maken.

    In Gekleurde Ruimte is niet de ingreep zelf performatief, maar de ruimte: bezoekers worden door het ontwerp aangemoedigd de ruimte te betreden, actie te ondernemen en de ruimte anders te ervaren, met het doel een nieuw perspectief op de ruimte op te roepen. De installatie zal in een aantal weken worden opgebouwd, waarna de aanwezigheid van het publiek zelf de performatieve invulling van de ruimte zal zijn. De perspectiefwisseling van de bezoeker onthult in de beweging het performatieve karakter van de installatie. De schoonheid van de ruimte kan door de bezoeker ontdekt worden en als vergelijking dienen voor het bezien van andere ruimten, vanuit een nieuw perspectief en met een veranderde oogopslag.