• 17.02.2015
    Ritueel

  • Ritueel

    MG_herbergen14_ritueel1

    Van 13 op 14 september 2014 heeft het ritueel zich voltrokken op het erf van Rianne Makkink en Jurgen Bey aan de Hertenweg in Kraggenburg. De 24-urige ceremonie bootste de opbouw en ingebruikname van de Noordoostpolder op abstracte wijze na. Voor de ceremonie nodigden wij buurtbewoners uit Kraggenburg, familie en vrienden van de stichting, het professionele netwerk en de hele gemeente Noordoostpolder uit. In de eerste uren werd de tijdelijke aanbouw aan de bestaande schokbetonschuur gebouwd, waarna het bouwwerk in de daarop volgende uren tot leven kwam. In de laatste uren werd het bouwwerk gezamenlijk weer afgebroken. Op deze wijze bouwde Herbergen voor een etmaal een utopie in de Nederlandse polder die zelf ooit als utopie begonnen is.

    Tijdens het weekeind werden de bezoekers van Vierentwintig uur Noordoostpolder opgenomen in een nieuw en zelf bedacht ritueel. We gingen daarbij als pioniers te werk. Samen met hen bouwden we een dak boven ons hoofd, kleedden we ons aan, vertelden we verhalen en bereidden we een maaltijd. Primaire levensbehoeften gaven we vorm en daarmee maakten we een ideaal. Het bouwen van het paviljoen, het schillen van de aardappels en de muzikale inwijding van het nieuwe onderkomen zijn te beschouwen als rituele handelingen. De vaste, vooropgezette tijdsindeling, uitgeschreven in een liturgie, gaf de ceremonie houvast, zoals dat bij een reeks rituele handelingen gangbaar is.
    Het ritueel viel samen met de oogsttijd, de tijd van weldaad en resultaat. Boeren uit de polder werden gevraagd voor aardappels, wortels, uien, wijn, kaas, appelen en sap om een avondmaaltijd mee te koken. De uitgenodigde pioniers liepen mee in de optocht en vertelden hun verhaal over hoe het ooit voor hen begon in de polder.

    Mensen die nog onbekend waren met het landschap en de geschiedenis van de Noordoostpolder, werden in 24 uur deelgenoot van deze jonge polder. Via verschillende zintuigen kwamen zij in aanraking met het ontstaan van dit gebied. Door mee te lopen, mee te bouwen, muziek te maken, mee te schillen, mee te eten en vervolgens ook te luisteren naar de verhalen van de bewoners uit de Noordoostpolder, hebben zij zich voor 24 uur met de Noordoostpolder verbonden.