• 07.06.2017
    Kamers in de windsingel

  • Kamers in de windsingel

    De windsingel
    Geïnspireerd op en door de landschappelijke rol van de windsingels ontwierp Lilith Ronner van Hooijdonk een ruimtelijke installatie als ode aan dit karakteristieke fenomeen. Enderzijds het vervolg van de groenstructuur, anderzijds als verkenning van de mogelijkheid om te bouwen in en buiten de windsingel. Op deze manier maakten we de windsingel een beleving voor bezoekers. Samen met de windsingel zelf, waar een pad in is uitgehouwen.

    Ritme
    De windsingel is de kleinste korrelgrootte van de groenstructuur van de polder. Wij onderzochten hoe we deze ritmische structuur ook kunnen gebruiken voor het ontwerpen van gebouwen. De constructieve opzet van de vijf paviljoens adopteert het strenge grid van de beplanting. Dit resulteerde in één type spant, dat repetetief geproduceerd is. Vervolgens is het spant op verschillende manieren ingezet – klein, groot, dicht op elkaar en gesloten, of juist ruimer en transparanter.

    Kamers en rode daken
    Van de vijf kamers, hebben er twee een rood dak: één van rode dakpannen, één van rode golfplaat. Op deze manier ontstaat een familie van gebouwtjes die een dialoog aangaat met de daken van de naburige schuren. Hiermee benadrukken we de landschappelijke, esthetische functie van de windsingel, als antwoord op de vaak praktische benadering.

    Fotografie: Johannes van Assem, Arjen Ronner