• 28.08.2013
    Verhaal

  • Verhaal

    Een verzameling bestaat bij de gratie van een eigenaar, eenduidigheid in kleur, vorm, schaal, betekenis of gebruik, een kritische massa en…

    … de begrenzing. het architectenbureau Lilith Ronner van Hooijdonk richt zich op dit ruimtelijke kenmerk van een verzameling.

    De begrenzing van een verzameling maakt het opgeborgene belangrijk, te belangrijk. Vrij naar Nietzsche: ‘We hebben de wereld waarde toegekend met behulp van categorieën die voor een puur gefingeerde wereld gelden.’

    Wij stellen voor de kunst te ontzamelen door het wegnemen van de grenzen. Alle positieve eigenschappen van kunst in de openbare ruimte worden door het ontgrenzen verwezenlijkt voor de opgeborgen kunst.

    Eén verzameling is geen verzameling, het is de overtreffende trap zoals een park meer is als een verzameling bomen.

    De opgesloten kunst kan nu weer vrij bewonderd worden en de verdwaalde kunst krijgt een nieuwe betekenis in de stedelijke context.

    Het is te laat om te verstoppen, op te bergen of af te breken; alles wordt getoond.

    De musea worden geopend en de kunst is openbaar geworden.